نگاهی به فیلم فراست/نیکسون ۲/۱**

Frost/Nixon

بعد از رسوایی واترگیت ریچارد نیکسون از سمت خود استعفا داد. نیکسون نزدیک سه سال با هیچ رسانه‌ایی مصاحبه نکرد تا اینکه فراست، شومن مشهورِ برنامه‌های سطحی Talk to Show، پیشنهادی 600 هزار دلاری برای  مصاحبه به نیکسون داده و مورد موافقت نیکسون قرار می‌گیرد. ولی هیچ شبکه‌ایی از فراست حمایت نکرده و فراست مجبور می‌شود کل زندگیش را روی این مصاحبه بگذارد. همگی دچار این استرس هستند که فراست از عهده نیکسون بر نیامده و موجب تبرئه نیکسون در اذهان عمومی شود...

فراست/نیکسون یکی از مهمترین فیلم‌های امسال است زیرا به یکی از مهم‌ترین رویدادهای سیاسی قرن گذشته می‌پردازد. بعد از استعفای نیکسون سوالات فراوانی در اذهان عمومی در زمینه رسوایی واترگیت وجود داشت که مردم آمریکا به‌دنبال پاسخ آن بودند ولی ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور مستعفی از هرگونه پاسخی طفره می‌رفت. از همین روی مصاحبه فراست از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ران هاوارد سازنده آثاری مانند یک ذهن زیبا، مرد سیندرلایی، آپولو 13 و داوینچی کد در این فیلم سعی در روایتی واقعی از یکی از مبارزات جذاب و مهم تلویزیونی دارد.

ران هاوارد در انتخاب موضوع ریسک بزرگی را کرده است. روایت‌های واقعی بر اساس جزئیاتی غیر قابل تغییر که کاملن دست فیلمساز را برای شخصی‌سازی و تغییر می‌بندند ریسک زیادی برای ساخت می‌خواهند. داستان فیلم فراست/نیکسون را علاوه بر مردم آمریکا بیشتر مردم جهان می‌دانند و لذا دست هاوارد برای قرار دادن گره‌های جدید در فیلم و یا خلق موقعیت‌های غیر منتظره کاملن بسته است.

فیلم دارای دو نیمه است. بخش اول آن پیش از مصاحبه و بخش دوم آن مصاحبه مشهور است. بخش اول که در آن سعی شده به معرفی شخصیت‌های اصلی پرداخته شود به نظر من بسیار طولانی و خسته کننده است. تاکید فراوان روی نقاط ضعف و قوت افراد بسیار طولانی بوده به طوری که حوصله مخاطب را سر می‌برد. ریتم کند بخش اول این مشکل را پررنگ‌تر می‌کند. هاوارد سعی کرده تمام تمرکز خود را روی بخش اصلی فیلم، همان دوئل فراست و نیکسون در مصاحبه، بگذارد. این تمرکز فراوان روی دو شخصیت اصلی موجب شده بخش مصاحبه یکی از خوش‌ساخت‌ترین و بهترین کارهای هاوارد شود. بازی بسیار عالی مایکل شین در نقش فراست و بازی درخشان فرانک لانگلا در نقش نیکسون کاملن مخاطب را به وجد می‌آورد. در این بخش تدوین عالی در کنار فیلمبرداری بسیار حرفه‌ایی اثر مخاطب را مجذوب می‌کند. ولی تمرکز فراوان هاوارد روی بخش مصاحبه موجب شده از شخصیت‌های جانبی فیلم غافل شود. این غافل‌گیری موجب شده در برخی مواقع حضور شخصیت‌های دیگر فیلم زیادی هم به نظر برسد.

فیلم فراست/نیکسون فیلم مهمی است. این اهمیت زمانی بیشتر جلوه می‌کند که بدانیم فیلم همزمان با خروج جورج دبلیو بوش از کاخ سفید اکران شده است. نیکسون بعد از افتضاح واترگیت به رئیس جمهوری منفور تبدیل شد ولی قبول اشتباهاتش بدون اینکه تقصیر را گردن شخص و یا گروه دیگری بیندازد او را به فردی شجاع  تبدیل کرد. حال همه منتظر عکس‌العمل بوش در قبال اشتباهاتش در 8 سال ریاست جمهوری هستند.

 فیلم فراست/نیکسون فیلم خوبی‌ست. ولی نکته قابل تامل این است که، وقتی اصل مصاحبه موجود است بر اساس چه نیازی نسخه سینمایی این مصاحبه ساخته شده؟‌ آیا فیلم صرفن راویست و یا در حال دادن شعار و بیانیه است؟

فیلم دارای شانس‌ نامزدی اسکار است. ولی بعید می‌دانم غیر از بازی درخشان دو بازیگر نقش اصلی، شانس دیگری برای دریافت جایزه داشته باشد. اگر به موضوعات سیاسی علاقه‌مند هستید فیلم را پیشنهاد می‌کنم .

فراست/نیکسون

Frost/Nixon

کارگردان: ران هاوارد

نویسنده: پیتر مورگان

مدیر فیلمبرداری: سالواتوره توتینو

موسیقی متن: هانس سیما (زیمر)

بازیگران: فرانک لانگلا، مایکل شین، ربکا هال، کوین بیکن

محصول 2008

آمریکا